Back to the Main Page
צוריק צו דער הויפּט־זײַט


Back to the Articles List
צו אַנדערע אַרטיקלען


Archive
אַרכיוו


Subscription
אַבאָנירן זיך

פֿרילינג — זומער 2007                                              SPRING - SUMMER 2007




מיכאל שניטמאַן:
מחשבֿות וועגן זיך און קונסט


The artist Michail Schnittmann was born in 1953 in Odessa, Uk­raine. 
He studied painting in Tbi­li­si, Georgia. He has had ex­hi­bits in England, France, Ger­many, Poland, Israel, and Swe­den. 
Since 1989 he has lived in Ber­lin. דער מאָלער מיכאל שניטמאַן
איז גע­בוירן געוואָרן אין 1953, אין אָדעס. זיך אויסגעשולט ווי אַ מאָלער אין טביליסי, גרוזיע. געהאַט אויס­שטע­לונ­גען אין ענג­­לאַנד, פֿראַנק­רײַך, דײַטשלאַנד, פּוילן, ישׂראל, שוועדן. זינט 1989 לעבט ער און שאַפֿט אין בערלין, דײַטש­לאַנד.




בת־שבֿע בענטשונג
"איך האַלט, אַז אין אמתער קונסט דאַרפֿן בײַזײַן ביי­דע אַספּעקטן: סײַ דער פֿי­גו­ראַ­טי­ווער און סײַ דער אַב­סטראַק­טער. זיי דערגאַנצן איינער דעם אַנדערן. לאָמיר נע­מען אַזאַ פֿאַרשלעפּטן סו­זשעט ווי ׳מאַדאָנע מיטן קינד׳. מע האָט אים שוין אויס­גע­נוצט טויזנטער מאָל, אָבער בלויז איין מאַדאָנע רופֿט זיך אָפּ אין אונדזער האַרץ, און די איבע­רי­קע — ניין. פֿאַר וואָס אַזוי? איך מיין, אַז עס קומט אַזוי פֿאָר, ווײַל דווקא אָט די איינ­ציקע מאַדאָנע ווירקט אויף אונדז אויף אַן אַב­סטראַקטן אופֿן. דאָס הייסט, אַז קוקנ­דיק אויף דער דאָ­זי­קער מאַ­­דאָ­­נע, לעבן מיר איבער אַזוינס, וואָס מע קאָן עס אַפֿי­לו פּינקטלעך נישט איבער­געבן. אין דער קלאַ­סי­שער מאָ­לע­רײַ פֿלעכטן זיך איבער ביידע אַספּעקטן. אין דער מאָ­דער­נער מאָלערײַ ווערט באַטאָנט בלויז איין אַס­פּעקט..."

"I believe that in true art, both the figurative and abstract aspect must be present. They com­ple­ment each other. Let’s ta­ke a clichéd subject li­ke the "Madonna with child." It has been used thou­sands of times, but on­ly one Ma­don­na touch­es our heart, the rest of them do not. Why? I think it hap­pens be­cau­se that one Ma­don­na affects us in an abstract way. In other words, when we look at that Madonna, we ex­pe­rien­ce something that we can’t even ex­plain exact­­ly. In clas­si­cal pain­t­ing, both as­pects are in­ter­wo­ven. In mo­dern painting only one as­pect is em­pha­si­zed…"

אַבֿרהם חלום
"צומאָל, אַנטפּלעקט זיך דיר עפּעס אויס­ער­גע­וויינט­לעכס. און דו פֿאַר­שטייסט פּלוצעם, אַז דו קאָנסט מאַכן אַזוי, אַז אויך אַנדערע זאָלן עס זען. בײַם אָנ­הייב טראַכסטו: מסתּמא, איז עס אָפֿן פֿאַר אַלעמען. אָבער דער­נאָך פֿאַרשטייסטו: ניין, נאָר דו האָסט עס דערזען, און די אַנדערע האָבן עס אַפֿילו נישט באַמערקט. אָט דע­מאָלט פֿירסטו שוין אויס ווי דו ווילסט, ווײַל דו ווילסט, אַז אויך אַנ­דע­רע זאָלן עס דער­זען. עס טרעפֿט זיך, אַז די רעאַקציע אויף דעם איז זייער אַ גוטע — האָסט זיך, הייסט עס, דער­שלאָגן דײַנס. און עס טרעפֿט זיך, אַז מע גייט דורך לעבן דײַנע ביל­דער און מע זעט גאָר­נישט ניט. איין זאַך איז קלאָר: מע טאָר נישט פֿאַרזען די רגעס פֿון אַנטדעקן עפּעס וווּנדערלעכס. זיי זײַנען זעלטן טײַער, מחמת הײַנט קאָנס­טו דער­זען די שיינקייט, און אין אַ וואָך אַרום, אָדער אַפֿילו מיט פֿינף מי­נוט שפּע­טער ווערט עס פֿאַר­שוווּנדן אויף אייביק.‟

"Occasionally, something extra­or­di­na­ry reveals it­self to you. You un­der­stand suddenly that you can make it possible for others to see it too. At first you think: pro­­bab­­ly everybody can see that. But after­wards you come to un­der­stand: no, you alone have seen it, no­­bo­­dy else has even no­ti­ced it. At that point you go to work, be­cause you want others to be able to see it. It happens that the reac­tion to your work can be very good – then you’ve attained your goal. And it happens that peop­le walk by your pic­tu­res and don’t see any­thing. One thing is clear: you must never over­look the mo­ments when you discover some­­thing won­der­­ful. They are pre­­cious, be­cause today you can see the beau­ty, and next week, or even fi­ve mi­nu­tes la­ter, it has di­sap­pear­ed forever."

שוואַרצע כּלה אַלטע מעשׂה
"וואָס שייך קאָלירן, וויל איך זאָגן אָט וואָס: יעדעס פּלאַץ אויף דער ערד, לויט דער אַטמאָספֿער און באַציִונגען מיט מענטשן, רופֿט בײַ מיר אַרויס אַ באַזונדערע קאָליר־גאַמע. אין אָדעס, למשל, האָב איך אַן אײַנדרוק, אַז דער הימל איז טורקיזקאָליריק. אין טביליסי —אולטראַמאַריניש. אויב רעדן וועגן דעם קאָליר אין בערלין, האָב איך אַ געפֿיל, אַז עס דאַרף דאָ זײַן אַ געמיש פֿון בערלינער לאַזוריק, רויטער ערד און עפּעס גרוי..."

"About colors I’ll say this: every place on earth evokes in me a different color scheme, depending on the atmosphere and the human relationships. In Odessa, for example, I have the impression that the sky is turquoise. In Tbilisi – ultra-marine. If we are talking about color in Berlin, I feel that it needs to be a mixture of Berlin azure, red earth and something grey."


Back to the Main Page
צוריק צו דער הויפּט־זײַט
Back to the Articles List
צו אַנדערע אַרטיקלען
Return to Top
צום אַנהייב